Heb ik het 7e zintuig ontdekt?
Nee, niet het 7e maar het 1e.
Ik, Arno van Veen, leef eigenlijk pas echt sinds de dag dat ik voor dood op straat lag. De dag van mijn hartinfarct als gevolg van stress en teleurstellingen. Ik ging op dat moment niet dood maar kwam tot leven. Er is veel gebeurd in mijn leven. Een leven dat ik dus kan verdelen in twee periodes. De periode voor de datum van infarct en de periode na die datum. Ten eerste besefte ik me eigenlijk op het moment van infarct pas dat ik daarvoor nog niet echt geleefd had. Ten tweede heb ik op die dag een gave gekregen. Een gave die ik voorheen waarschijnlijk ook wel had maar nooit (volledig) benutte. De gave van het eerste zintuig. Het eerste zintuig wat dagelijks sterker en sterker wordt. Sinds die 8e oktober 2005 zijn er een aantal zintuigen achteruit gegaan maar het 1e zintuig is juist aan het groeien en blijft ontwikkelen.
Nee, niet het 7e maar het 1e.
Ik, Arno van Veen, leef eigenlijk pas echt sinds de dag dat ik voor dood op straat lag. De dag van mijn hartinfarct als gevolg van stress en teleurstellingen. Ik ging op dat moment niet dood maar kwam tot leven. Er is veel gebeurd in mijn leven. Een leven dat ik dus kan verdelen in twee periodes. De periode voor de datum van infarct en de periode na die datum. Ten eerste besefte ik me eigenlijk op het moment van infarct pas dat ik daarvoor nog niet echt geleefd had. Ten tweede heb ik op die dag een gave gekregen. Een gave die ik voorheen waarschijnlijk ook wel had maar nooit (volledig) benutte. De gave van het eerste zintuig. Het eerste zintuig wat dagelijks sterker en sterker wordt. Sinds die 8e oktober 2005 zijn er een aantal zintuigen achteruit gegaan maar het 1e zintuig is juist aan het groeien en blijft ontwikkelen.
Horen:
Ik hoor de hoge tonen niet meer die mijn kinderen wel horen en ik betrap me er regelmatig op dat de TV en radio op sterkte 16 staat om goed te kunnen horen. Voorheen was 14 al vrij hard en meer dan genoeg om te verstaan.
Zien:
Het brilletje is tegenwoordig niet meer van mijn neus te denken want zonder bril zijn de letters in de krant zeer grijs en onduidelijk, of zijn mijn armen te kort als ik een goed boek wil lezen, of herken ik personen in de verte niet meer als ze aan komen wandelen. Kortom, de oogjes gaan ook wat achteruit.
Proeven:
Hoe vreemd het misschien ook klinkt, maar sinds mijn hartinfarct is ook de opname van geur en smaak totaal anders. Ik vind alles heerlijk ruiken en het eten smaakt anders. De smaak is veel vlakker en de valkuil is dan ook tegelijkertijd dat ik alles lust. Niet goed voor de kilo's.
De fantastische gave van het 1e zintuig:
Horen, zien, proeven, ruiken... Allemaal dingetjes die achteruit zijn gegaan en wellicht ook op basis van leeftijd een normaal verschijnsel zijn. Maar wat niet is achteruitgegaan is het 1e zintuig. Mijn 1e en aller belangrijkste zintuig. Dat zintuig is mijn gevoel in combinatie met inzicht, besef en bewustwording. De kracht om de energie op te nemen, te delen en te benoemen. Het ego is vertrokken en daarvoor in de plaats is het 1e zintuig gekomen. Ik doorzie, wordt gesteund door goedheid en de geest van de natuur die alles samen brengt. Voor velen is dit wellicht abacadabra en verheven taal maar voor mij is het het sterkste en meest waardevolle zintuig dat ik heb mogen krijgen. Het 1e zintuig waarover sommige mensen weleens een totaal foute uitleg geven. Het 1e zintuig met liefde en respect als basis en kracht. Het zintuig dat de moeder is voor werkelijk geluk en tevredenheid. Het zintuig dat het leven absoluut aangenamer maakt. Voor velen een zintuig dat buiten de werkelijkheid staat en niet van deze tijd is. Voor diegene hoop ik dat ook zij het eerste zintuig mogen ontdekken. Ik dank nog dagelijks God, de natuur, de kosmos en alles wat mij maakt voor wie ik ben. Ik ben gelukkig. Behept met het eerste zintuig. Het zintuig dat mijn leven absoluut aangenamer, succesvoller en completer heeft gemaakt. Voor diegene die denken dat je hier commercieel niets mee kan, kan ik aangeven dat mijn geluk en ook commercieel succes te danken is aan het 1e zintuig.
Zien:
Het brilletje is tegenwoordig niet meer van mijn neus te denken want zonder bril zijn de letters in de krant zeer grijs en onduidelijk, of zijn mijn armen te kort als ik een goed boek wil lezen, of herken ik personen in de verte niet meer als ze aan komen wandelen. Kortom, de oogjes gaan ook wat achteruit.
Proeven:
Hoe vreemd het misschien ook klinkt, maar sinds mijn hartinfarct is ook de opname van geur en smaak totaal anders. Ik vind alles heerlijk ruiken en het eten smaakt anders. De smaak is veel vlakker en de valkuil is dan ook tegelijkertijd dat ik alles lust. Niet goed voor de kilo's.
De fantastische gave van het 1e zintuig:
Horen, zien, proeven, ruiken... Allemaal dingetjes die achteruit zijn gegaan en wellicht ook op basis van leeftijd een normaal verschijnsel zijn. Maar wat niet is achteruitgegaan is het 1e zintuig. Mijn 1e en aller belangrijkste zintuig. Dat zintuig is mijn gevoel in combinatie met inzicht, besef en bewustwording. De kracht om de energie op te nemen, te delen en te benoemen. Het ego is vertrokken en daarvoor in de plaats is het 1e zintuig gekomen. Ik doorzie, wordt gesteund door goedheid en de geest van de natuur die alles samen brengt. Voor velen is dit wellicht abacadabra en verheven taal maar voor mij is het het sterkste en meest waardevolle zintuig dat ik heb mogen krijgen. Het 1e zintuig waarover sommige mensen weleens een totaal foute uitleg geven. Het 1e zintuig met liefde en respect als basis en kracht. Het zintuig dat de moeder is voor werkelijk geluk en tevredenheid. Het zintuig dat het leven absoluut aangenamer maakt. Voor velen een zintuig dat buiten de werkelijkheid staat en niet van deze tijd is. Voor diegene hoop ik dat ook zij het eerste zintuig mogen ontdekken. Ik dank nog dagelijks God, de natuur, de kosmos en alles wat mij maakt voor wie ik ben. Ik ben gelukkig. Behept met het eerste zintuig. Het zintuig dat mijn leven absoluut aangenamer, succesvoller en completer heeft gemaakt. Voor diegene die denken dat je hier commercieel niets mee kan, kan ik aangeven dat mijn geluk en ook commercieel succes te danken is aan het 1e zintuig.
Arno van Veen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten